عاشورا

                                                                  

  ذوالجناح

عصر عاشورا کنار خیمه‌های سوخته                              ذوالجناحی ماند با یال های سوخته

کاروان می‌رفت و می‌بلعید دشت دیر سال                     کودکان تشنه را با دست و پای سوخته

در کجا دیدید یا خواندید روی نیزه‌ای -                             آسمان قرآن بخواند با صدای سوخته؟!

قطره قطره شرم شد آب فرات از دیدن -                       رقص خون‌آلود شمشیر و هوای سوخته

چارده قرن آسمان بارید و می‌بارد هنوز                            چشم زینب (س) را به خاک کربلای سوخته

ابرها بارانی و شاید خدا هم گریه کرد                          عصر عاشورا کنار خیمه‌های سوخته

 

چهره از خون خدا کردی خضاب ای ذوالجناح               چون شراره افتادهای در پیچ و تاب ای ذوالجناح
صیحه‌هایت الظّلیه، شیهه‌هایت یا حسین                 هر نفس داری هزاران التهاب ای ذوالجناح
ای بُراق تیر باران گشته در معراج خون                     از چه بر تن زخم داری بی‌حساب ای ذوالجناح
فاش بر گو ماه زینب را کجا انداختی                         در یم خون یا میان آفتاب ای ذوالجناح
گوش کن در قَلزم خون از گلوی خشک او                  دمبدم آید صدای آب آب ای ذوالجناح
چهره از خاک و غبار کربلا پوشیده‌ای                       یا ز خون صاحبت بستی نقاب ای ذوالجناح
قلب ما را سوختی اینگونه سقایی مکن                  کم بریز از چشم گریانت گلاب ای ذوالجناح
باز شو سوی منای خون خلیلم را بگو                     خیمه‌ها زمزم شد از اشک رباب ای ذوالجناح
من ز سوز سینه خود با تو می‌گویم سخن               تو به اشک دیده میگویی جواب ای ذوالجناح
با وجود آنکه ریزد از دو چشمت سیل اشک             زانویت را خون گرفته تا رکاب ای ذوالجناح
شیهه‌هایت شعله‌های نظم (( میثم )) می‌شود     تا جهان را افکند در اضطراب ای ذوالجناح

اشعار عاشورایی

 

آن نخل به خون طپیده را،می بوسید

آن مشک ز هم دریده را می بوسید

خورشید،کنار علقمه خم شده بود

دستان ز تن بریده را می بوسید!!

 

 

پیراهنی از زخم، به تن دوخته است
این رسم، ز حضرت غم آموخته است
ای سـرو تمــاشاییِ ایــمان، عبـاس!
دل، شعله به شعله، در غمت سوخته است

اشعار عاشورایی

  دلم دریاچه ی غم شد دوباره
قد آیینه ها خم شد دوباره
صدای سنج و دمام اومد از دور
بخون ای دل محرم شد دوباره

 

 

بخون ای دل که دشتستون صدا شه
کمی فایز بخون دردم دوا شه
ملایک نوحه خوانان حسینند
بخون والله خدا هم از خداشه

شعر عاشورایی

برای علی اصغر

گل غنچه ای از سلاله حیدر بود
افسوس که مثل غنچه ای پرپر بود

آن ظهر عطشناک چه غوغایی کرد
آن مرد که نام کوچکش اصغر بود

اشعار عاشورایی

تقدیم به ابوالفضل

فدای چشم مستت یا ابالفضل

نگاه می‌پرستت یا ابالفضل

بده یک جرعه‌ی ناب از می عشق

به قربان دو دستت یا ابالفضل

اشعار عاشورایی

 

 

محرم آمد و دلها غمین شد                         غم و عشق وبلا با هم اجین شد

حسین آماده بهر جانفشانی است                دوباره فاطمه قلبش حزین شد

آغاز سال قمری

               

           كاروان كربلا             

 

شیعیان دیگر هوای نینوا دارد حسین                               روی دل با کاروان کربلا دارد حسین 

از حریم کعبه ی جدش به اشکی شست دست                مروه پشت سر نهاد، اما صفا دارد حسین 

می برد در کربلا هفتاد و دو ذبح عظیم                                بیش ازین ها حرمت کوی منا دارد حسین 

پیش رو راه دیار نیستی، کافیش نیست                               اشک و آه عالمی هم در قفا دارد حسین 

بسکه محمل ها رود منزل به منزل با شتاب                        کس نمی داند عروسی یا عزا دارد حسین 

رخت و تاراج حرم چون گل به تاراجش برند                            تا به جایی که کفن از بوریا دارد حسین 

بردن اهل حرم دستور بود و سرّ غیب                                ورنه این بی حرمتی ها کی روا دارد حسین 

سروران، پرانگان شمع رخسارش ولی                               چون سحر روشن که سر از تن جدا دارد حسین 

سر به قاچ زین نهاده، راه پیمای عراق                       می نماید خود که عهدی با خدا دارد حسین        

  
      

او وفای عهد را با سر کند سودا ولی                                خون به دل از کوفیان بی وفا دارد حسین 

دشمنانش بی امان و دوستانش بی وفا                            با کدامین سر کند، مشکل دوتا دارد حسین 

سیرت آل علی (ع) با سرنوشت کربلاست                         هر زمان از ما یکی صورت نما دارد حسین 

آب خود با دشمنان تشنه قسمت می کند                          عزت و آزادگی بین تا کجا دارد حسین 

دشمنش هم آب می بندد به روی اهل بیت                         داوری بین با چه قومی بی حیا دارد حسین

بعد ازینش صحنه ها و پرده ها اشک است و خون                 دل تماشا کن چه رنگین سینما دارد حسین 

ساز عشق است و به دل هر زخم پیکان زخمه ای                گوش کن عالم پر از شور و نوا دارد حسین 

دست آخر کز همه بیگانه شد دیدم هنوز                                با دم خنجر نگاهی آشنا دارد حسین 

شمر گوید گوش کردم تا چه خواهد از خدا                               جای نفرین هم به لب دیدم دعا دارد حسین 

اشک خونین گو بیا بنشین به چشم شهریار                             کاندرین گوشه عزایی بی ریا دارد حسین

 فرا رسیدن ماه محرم ایام شهادت سرمشق آزادگی و اسوه عشق ورزی -حضرت امام حسین علیه السلام بر همه ی آزادمردان ومریدان آن حضرت تسلیت باد.

جدید ترین عکسهای پائیزی

 تازه ترین عکسهای پاییزی از روستای انبوه